فصل 28

گزارش می‌گوید 7,207 و صندوق 7,000.

این دو، جواب دو سؤال متفاوت‌اند: یکی می‌گوید چه چیزی ثبت شده و دیگری می‌گوید چه چیزی واقعاً آنجاست. پیدا کردن اینکه کدام اشتباه است، کاری کوتاه و منظم است و تقریباً هیچ‌وقت ایراد از حساب و کتاب نیست.

گزارش نقدینگی هر چه را ثبت شده، در همهٔ صندوق‌ها و حساب‌های بانکی‌ای که به‌عنوان محل نگهداری پول تعیین کرده‌اید، جمع می‌زند؛ اما شمارش صندوق می‌گوید در یک کشوی مشخص واقعاً چقدر اسکناس هست. پیش از گشتن دنبال اشتباه، مطمئن شوید این دو یک چیز را می‌سنجند.

سه موردی که اول باید بررسی کنید

در بیشتر مغازه‌ها، اختلاف در واقع اختلاف نیست؛ و این سه بررسی روی هم حدود یک دقیقه وقت می‌گیرد.

  • گزارش فقط یک صندوق نیست همهٔ صندوق‌ها، همهٔ حساب‌های بانکی و تنخواه را نشان می‌دهد؛ هر جایی که در حساب‌هایتان به‌عنوان محل نگهداری پول تعیین شده است. مغازه‌ای با چهار صندوق که یک رقم می‌بیند، در واقع جمع هر چهار تا را می‌بیند. جزئیات را باز کنید: هر صندوق سطر جداگانهٔ خودش را دارد.
  • گزارش فقط پول نقد نیست سطر بانک یعنی پولی که در بانک است. اگر شمارش یک صندوق را در دست دارید، باید آن را با همان یک سطر مقایسه کنید، نه با جمع کل.
  • شاید روز هنوز تمام نشده هر فروش همان لحظه‌ای که ثبت شود در گزارش می‌آید. اگر شیفت هنوز باز است، گزارش به‌اندازهٔ فروش‌هایی که بعد از آخرین شمارش شما انجام شده، از شمارش جلوتر است.

گزارش چه چیزی را می‌داند و چه چیزی را نمی‌داند

رقم نقدینگی محاسبه‌ای جدا و مستقل نیست؛ همان دفاتر خودتان است که فقط حساب‌هایی را نشان می‌دهد که به‌عنوان پول قابل خرج تعیین کرده‌اید. به همین دلیل همیشه با تراز آزمایشی می‌خواند، چون در واقع همان رقم است.

محدودیتش هم همین است. هر فروش، برگشت و پرداختی را که ثبت شده می‌داند؛ اما از فروشی که کسی ثبت نکرده، اسکناسی که برای کرایهٔ تاکسی از صندوق برداشته شده، یا بقیهٔ پولی که اشتباه به مشتری داده شده خبر ندارد. این‌ها را فقط شمارش نشان می‌دهد. برای همین شمارش یک کار تشریفاتی نیست، و رقم نقدینگی مغازه‌ای که هیچ‌وقت صندوقش را نمی‌شمارد، رقمی است که هیچ‌کس هیچ‌وقت بررسی‌اش نکرده است.

اختلاف از کجا شروع شد؟

اگر اختلاف واقعی است، هر سطر گزارش نقدینگی صورت‌حساب خودش را باز می‌کند: همهٔ ورودها و خروج‌های همان صندوق، به ترتیب و با ماندهٔ لحظه‌ای کنار هر کدام. چیزی که باید دنبال کنید همین ماندهٔ لحظه‌ای است. آن‌قدر عقب بروید تا به آخرین جایی برسید که با آنچه می‌دانید داشتید جور درمی‌آید؛ سند بعد از آن، جایی است که باید سؤال پرسیدن را شروع کنید.

اگر صندوق هر شب شمرده شده باشد، این جست‌وجو به یک روز محدود می‌شود؛ اگر ماهی یک بار شمرده شود، به یک ماه. همین بیش از هر اصل و قاعده‌ای، دلیل عملی شمارش شبانه است.

دو رقم که اشتباه به نظر می‌رسند ولی درست‌اند

اگر سطر بانک رقم منفی نشان می‌دهد، یعنی اضافه‌برداشت دارید؛ گزارش آن را پنهان نمی‌کند و منفی نشان می‌دهد. این وضعیت واقعی پول شماست؛ و گزارشی که بی‌صدا حذفش کند، شما را دربارهٔ همان رقمی خوش‌بین نگه می‌دارد که اصلاً جای خوش‌بینی ندارد.

منبعی که صفر نشان می‌دهد و کنارش نوشته «امسال گردشی نداشته»، حسابی است که تعیین کرده‌اید ولی از آن استفاده نکرده‌اید. عمداً در صفحه می‌ماند: برای کسی که پولش را می‌شمارد، حسابی که خالی است و حسابی که در گزارش نیامده یکسان به نظر می‌رسند، اما فقط یکی‌شان را می‌شود با اطمینان کنار گذاشت.

کاری که سیستم هنوز انجام نمی‌دهد

این گزارش را نمی‌توانید برای یک شعبه بگیرید. هر صندوق و حساب بانکی به‌عنوان یک طرف حساب ثبت می‌شود، نه به‌عنوان بخشی از یک شعبه؛ پس کسب‌وکاری با چند شعبه، یک رقم کل برای همهٔ سازمان و زیر آن جزئیات هر صندوق را می‌بیند. در عمل همین جزئیات کافی است، چون می‌دانید هر صندوق در کدام مغازه است؛ اما جمع جداگانهٔ هر شعبه وجود ندارد و تا وقتی صندوق‌ها به شعبه وصل نشوند، نخواهد داشت.

هر گزارش می‌گوید بر پایهٔ کدام رقم ساخته شده

وقتی گزارشی را بشود به دو روش درست تهیه کرد، روی صفحه و در چاپ می‌نویسد کدام روش را به کار برده است. صورت‌های مالی این کار را برای ارزش موجودی کالا انجام می‌دهند: این ارزش را می‌شود از موجودی لحظه‌ای قفسه گرفت، یا از دفاتر که با بستن ماه درست می‌شود. هیچ‌کدام غلط نیست، اما یکی هم نیستند؛ پس صورت مالی به‌جای اینکه شما را در حدس و گمان بگذارد، می‌گوید از کدام استفاده کرده است.

همین روش در رقم نقدینگی هم هست. یک رقم فقط وقتی به کار می‌آید که بدانید چه چیزی را شمرده است.

همهٔ فصل‌ها